پنجشنبه 12-05-2016 ولادت ۳ نور (ع)(بخش اول)

جایگاه و اهمیت علم و دانش در اسلام

تعریف علم
تعریف علم در مكاتب مختلف متفاوت است هر چند كه وجه مشتركی نیز بین همه آن ها وجود دارد؛ وجه مشترك آن ها این است كه همه به دانستن چیزی كه انسان قبلا نمی دانست، علم می گویند، اما اسلام تنها دانشی را علم می نامد كه جهت توحیدی داشته باشد. اسلام علم را به عنوان یك واژه مقدس در جهت رشد، تعالی و سعادت بشر به خدمت می گیرد و لذا جهت گیری الهی را در آن شرط می داند و مطلق دانستن را علم نمی شمارد. از این رو اسلام علم را نوری می داند كه خدا در قلب بندگانش قرار می دهد؛ «العِلْمُ نورٌ یقْذِفُهُ اللهُ فی قَلْبِ مَنْ یشاء».

اگر گفته شود دین اسلام، دین دانش و آموزش برای زندگی سعادتمندانه دنیوی و اخروی بشر است، سخنی ناحق، گفته نشده است. اهمیت علم و دانش در اسلام بقدری است که اولین کلمه ای که جبرئیل به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله گفت؛ این بود: «اقرأ» (بخوان)!.

بی گمان ارزش انسان در آموزه های قرآنی به دانش است؛ از این روست که تسخیر فرشتگان و هستی، زمانی برای انسان شدنی گردید که خداوند به انسان نام های خویش را تعلیم داد و انسان به دانش اسمایی آگاه شد. این آگاهی به شکل آگاهی حضوری است که از آن به دانش وجودی نیز تعبیر می شود؛ زیرا در جان و وجود انسان جای می گیرد و بخشی بلکه همه وجود وی را شکل می بخشد که در تعبیر مولوی:

ای برادر تو همه اندیشه ای مابقی جز استخوان و ریشه ای

به خوبی تبیین شده است. با این همه، دانشی دارای ارزش است که انسان را به مقام خودش بازگرداند و باعث شود تا انسان صعود دوباره ای را از خاک به آسمان ها آغاز کند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *